Ben je benieuwd naar een ervaring van een van de honderden deelnemers van vorig jaar? Lees dan zeker het uitgebreide verslag van Ron Slangen.

“Ron waagde zich op 8 juli weer aan een trail, in Oosterhout (Noord Brabant), met de verrassende naam: de Oosterhoutse trail!”

Vandaag word ik naar Oosterhout gedirigeerd door mijn trailrooster. Of eigenlijk doet dat de loopkalender van leden van de Nijmeegse club ‘Gezond Hardlopen’. Ik mag met hen mee, zowaar op uitnodiging. Zo’n formele status van gastloper is nieuw voor me. CAOvereenkomstige rechten en plichten? Geen idee. Wel gedogen ze dat ik mijn Cifla Nijmegen-shirt draag. Deze gulle geste is fijn voor mijn voorzitter, die immers terecht kickt op elk extra druppeltje bovenlokale clubnaamsbekendheid. Zélfs als dat gebeurt door trailers, een nog steeds ietwat argwanend bekeken extravagante, dissidente tak aan de traditionele atletiekboom.

Kort na het middaguur staat de auto voor de deur. Ik vermoed fronsende wenkbrauwen nu bij de lezer (die mij kent): ‘Huh, auto?’ Ja, sorry. Maar er is ’n goeie reden. De reis gaat niet naar ‘ons’ zeer nabije Gelderse Oosterhout, maar naar de Brabantse variant, zo’n 107 km westwaarts via A15 en A27. Grif toegegeven: dat kan best 20 km korter. Maar ik ga hier niet m’n dure windstroom verspillen aan een transcriptie van de discussie die ’n kwartier lang in de auto de sfeer, laten we dit neutraal verwoorden: beïnvloedt. Voor de Gezond Hardlopende chauffeur (v) blijkt Uncle TomTom’s wil absoluut wet en wordt mijn uitmuntende topografische kennis gewantrouwd of wellicht niet eens geloofd, in elk geval genegeerd. Het privilege van gastloper garandeert kennelijk niet dat elk trailweggetje over rozenblaadjes gaat.

Lees hier verder, of schrijf je in en win je inschrijfgeld terug.